Εργαζόμενες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι απόμαχοι της δουλειάς και της
μισθωτής εργασίας , αδέλφια μας άνεργοι, θύματα της οικονομικής
δυσπραγίας.
η φετινή Πρωτομαγιά μας βρίσκει όλους σε μια μεγάλη δοκιμασία. Βιώνουμε την ανασφάλεια του σήμερα την αβεβαιότητα του αύριο, ενώ τους τελευταίους μήνες γινόμαστε, καθημερινά, μάρτυρες μια πρωτοφανούς κρίσης.
Μια κρίση η οποία εντάσσεται στα πλαίσια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που προκάλεσε η απληστία του παγκοσμιοποιημένου νεοφιλελεύθερου μοντέλου.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι οι ιστορικές μας κατακτήσεις τα κοινωνικά δικαιώματά μας να στοχοποιούνται, να λοιδορούνται και να τίθενται στη δαμόκλειο σπάθη για το καλό της ανταγωνιστικότητας.
Έτσι, λοιπόν, η μεταμοντέρνα εποχή που διανύουμε διακρίνεται από την καταστρατήγηση κάθε έννοιας δικαίου, αναξιοκρατίας, αυθαιρεσίας που το ίδιο σύστημα δημιουργεί, ενώ η Ελλάδα μας, η δική μας χώρα η κοιτίδα του πολιτισμού και της δημοκρατίας με το μακραίωνο πολιτιστικό της υπόβαθρο και τις ιστορικές της παραδόσεις, διασύρεται διεθνώς στα μέσα ενημέρωσης, αφού η χώρα της γνώσης έγινε ζητιάνος και ευτελίζετε καθημερινά.
Η πρωτοφανής τα τελευταία 60 χρόνια αδυναμία της χώρας να εξυπηρετήσει το εξωτερικό της χρέος, το έλλειμμα του προϋπολογισμού, αλλά και το αρνητικό ισοζύγιο των εμπορικών συναλλαγών, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα. Η παντελής απουσία ουσιαστικής οικονομικής ανάπτυξης τις προηγούμενες δεκαετίες, η επιδοτούμενη οικονομική δραστηριότητα στον πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή τομέα της οικονομία, οδήγησαν τη χώρα σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση.
Δηλαδή στην υποταγή στο μνημονίου των Τροϊκανών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στην κατάρρευση της οικονομίας, και στην ραγδαία αποσάθρωση του κοινωνικού ιστού.
Από την άλλη πλευρά το πολιτικό σύστημα παρακολουθεί αμήχανο την ραγδαία απαξίωσή του, ανίκανο να προτείνει συγκεκριμένες λύσεις εξόδου από την κρίση, ενώ το πολιτικό προσωπικό της χώρας γερασμένο και ξεπερασμένο από τις εξελίξεις προσπαθεί ως διαχειριστής της κρίσης, να υπερασπιστεί το υπάρχον μοντέλο με την εφαρμογή αντιλαϊκών μέτρων, αδυνατώντας να συλλάβει τα μηνύματα των καιρών.
Την ίδια στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση με τις αβελτηρίες και τις παλινωδίες της, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι δεν πρόκειται για μια πολιτική ένωση και δυστυχώς εκ τούτου αποτελέσματος ούτε και οικονομική, αφού κυριαρχούν οι εθνικές αντιλήψεις τύπου ΜΕΡΓΚΕΛ , χωρίς την αλληλεγγύη των κρατών, μακράν και πέραν των σκοπών της ίδρυσής της, αφού επικρατούν οι απόψεις των μεγάλων πολυεθνικών και οικονομικών συμφερόντων. Πρόκειται δηλαδή για ένα σύνολο φανατικών υποστηρικτών του ελεύθερου εμπορίου, του χρηματιστηρίου και της δημοσιονομικής ορθοδοξίας οι οποίες βρίσκουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να επιτεθούν κατά μέτωπο στις κατακτήσεις των εργαζομένων ενός αιώνα.
Στα πλαίσια αυτά το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα καλούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Καλούνται να υπερασπίσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Καλούνται να επεξεργαστούν νέες στρατηγικές και τακτικές, νέες κοινωνικές συμμαχίες, νέες, πιο αποτελεσματικές μορφές αγώνα και κυρίως συνεργασίες σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Γιατί δεν πρέπει να δεχτούμε την απαξίωση της εργασίας;
Γιατί δεν πρέπει να δεχτούμε την απαξίωση του ασφαλιστικού συστήματος
Γιατί δεν πρέπει να δεχτούμε την κατάργηση κάθε κοινωνικής κατάκτησής μας που με αγώνες κερδίσαμε όλα αυτά τα χρόνια.
Να πληρώσουν την κρίση οι έχοντες και κατέχοντες, δηλαδή αυτοί που πλούτισαν από το χρηματιστήριο, από τα θαλασσοδάνεια μετά την μεταπολίτευση, προγενέστερα από το σχέδιο Μάρσαλ, αλλά και πρόσφατα από το Βατοπαίδι και τα ομόλογα κλπ. Πρόκειται για ίδια πρόσωπα, ίδιες οικογένειες, γνωστά τζάκια που φοροδιαφεύγουν διαχρονικά.
Εργαζόμενες εργαζόμενοι,
Επιτρέψτε μου να πω δύο λόγια για την μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας που εργάζομαι την ΔΕΗ. Μια επιχείρηση που βάλλετε από τα ντόπια και ξένα συμφέροντα όπως η χώρα μας εξ’αιτίας της οικονομικής κρίσης.
Το διακύβευμα σήμερα είναι η διάλυση της ΔΕΗ, η αποκρατικοποίηση της ή το χάρισμα σε κάποιο ξένο επενδυτή.
Αν τελικά η κυβέρνηση τολμήσει και μετοχοποιήσει το 17% δεν θα εισπράξει περισσότερα από 400 εκατ.€, αφού η χρηματιστηριακή αξία σήμερα είναι πολύ χαμηλή, ενώ η λογιστική της αξία είναι δέκα φορές πάνω !!! Ε τότε πραγματικά θα ισοδυναμεί με μια πράξη προδοσίας απέναντι στη μεγαλύτερη κρατική επιχείρηση της χώρας.
-
Μια επιχείρηση που εξηλέκτρισε όλη τη χώρα από το Έβρο μέχρι την Κρήτη
-
Μια επιχείρηση που αποτέλεσε την ατμομηχανή της ανάπτυξης, αφού γέμισε τη χώρα με εργοτάξια, δημιουργώντας εγκατεστημένη ηλεκτρική ισχύ 13.000 Mw που δίνουν ρεύμα σε 7,6 εκατομμύρια νοικοκυριά.
-
Μια επιχείρηση που άσκησε κοινωνική πολιτική, προσφέροντας ρεύμα φτηνό όλο το εικοσιτετράωρο σε λαϊκά στρώματα και σε φτωχές οικογένειες πάνω από μισό αιώνα.
-
Μια επιχείρηση που στήριξε τις παραγωγικές τάξεις του τόπου με τα χαμηλά και ειδικά τιμολόγια που εφάρμοσε, ενισχύοντας διαχρονικά την ανάπτυξη της βιομηχανίας του τόπου μας, τους αγρότες αλλά και τις ευπαθείς ομάδες.
-
Όπως φαίνεται οι κυβερνώντες,
Αδυνατούν να καταλάβουν, γιατί η ΔΕΗ πρέπει να είναι υπό δημόσιο έλεγχο, αφού και σήμερα μόνο αυτή μπορεί να διαμορφώσει οικονομική ανάπτυξη, δημιουργώντας νέα εργοστάσια, στηρίζοντας για άλλη μια φορά τις τοπικές κοινωνίες.
Αδυνατούν να καταλάβουν, ότι δεν έκλεισε ο οικονομικός της κύκλος, με τον εξηλεκτρισμό της χώρας; Αλλά και αύριο μπορεί να είναι η μόνη εγγύηση για την απρόσκοπτη τροφοδοσία της χώρα με Η.Ε.
Αδυνατούν να καταλάβουν ότι η ΔΕΗ παραμένει το τελευταίο καταφύγιο για τον καταναλωτή, αφού είναι ο ενεργειακός πρωταθλητής ο οποίος χαράζει πολιτική και μπορεί να αναπτύξει μακροχρόνιο ενεργειακό σχέδιο.
Αδυνατούν να καταλάβουν ότι ο ιδιώτης πρωτίστως, ενδιαφέρεται για την αύξηση της τιμής του ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ, που οδηγεί στο σίγουρο κέρδος και όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται, απολύουν εργαζόμενους, βουλιάζουν τις επιχειρήσεις και μαζί με αυτές δε διστάζουν να βυθίσουν τις χώρες στο σκοτάδι. Θυμίζουμε Ατλάντα, Ιταλία και αλλού.
Αδυνατούν επίσης να καταλάβουν τον κοινωνικό ρόλο των κρατικών επιχειρήσεων και τις χαμηλές τιμές που προσφέρουν στα κοινωνικά αγαθά – όπως είναι η ΗΕ και το νερό – ενώ συμβαίνει το αντίθετο, όταν χάνεται ο κρατικός παρεμβατισμός και ο έλεγχος, αφού μέσω της βίαιης απελευθέρωσης δημιουργούνται καρτέλ, και οι τιμές εκτοξεύονται στα ύψη ως αυτόματοι πιλότοι. Ενδεικτικά αναφέρουμε αυξήσεις, Αγγλία 45%, Σκανδιναβικές χώρες 60%, Τσεχία 105% Ουγγαρία 90% και Ελλάδα 85%. Άρα η απελευθέρωση των αγορών είναι ψευδεπίγραφη, ο ανταγωνισμός κίβδηλος ενώ αποτελεί μια απάτη για τους καταναλωτές.
Για όλα τα προαναφερόμενα έχουμε χρέος, να αγωνιστούμε και να καταγγείλουμε αυτές τις αργυρώνητες και εξωνημένες πολιτικές που έχουν στόχο να ξεπουλήσουν το Δημόσιο πλούτο της χώρας, όπου στην περίπτωση της ΔΕΗ, πρόκειται για μια κερδοφόρα επιχείρηση η οποία φέρνει έσοδα στον κρατικό κορβανά και παρότι η τιμή της κιλοβατώρας είναι στα χαμηλότερα επίπεδα μεταξύ των κρατών της Ε.Ε. Αν, όμως, πουληθεί τι έσοδα θα φέρει του χρόνου στα κρατικά ταμεία ΚΑΙ ποιες θα είναι οι παρεχόμενες υπηρεσίες στις ασθενέστερες κοινωνικές τάξεις, όταν μάλιστα η ενεργειακή πενία στη Ε.Ε έχει πλήξει το 15% των νοικοκυριών.
ΩΣ ΕΚ ΤΟΎΤΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ απαιτείται από αυτό εδώ τον χώρο να βροντοφωνάξουμε όλοι σήμερα κάτω τα χέρια από τις κρατικές επιχειρήσεις που παράγουν κοινωνικά αγαθά.
-
Να μην επιτρέψουμε το ξεπούλημα του Δημόσιου πλούτου της χώρας και να ενώσουμε τη φωνή μας με τη ΓΣΕΕ, ενάντια σε κάθε πολιτική που τα βγάζει στο σφυρί.
-
Να μην δεχτούμε να γίνουμε δούλοι μέσα στην ίδια μας τη χώρα εμείς και τα παιδιά μας.
-
Αποδέσμευση από τα δεσμά του μνημονίου και των τοκογλύφων της Ε.Ε ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΝΤ
Τέλος οφείλουμε να θυμίζουμε ότι ο Φρανσουά Μιτεράν έλεγε: «Ένα έθνος είναι δυνατό μόνο αν έχει ισχυρό κράτος»!!!
Γιαύτο δηλώνουμε ότι θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις ενωμένοι,
αλληλέγγυοι,
αταλάντευτοι,
να μη μετατραπεί ηχώρα μας για άλλη μια φορά στη γνωστή ψωροκώσταινα.
Ζήτω η εργατική Πρωτομαγιά